(765 S. K. m. 51, 456, 457) (1412 S. K. m. 326)
Dava: Yaralama suçundan sanık Ş hakkında TCY'nin 456/2, 457/1, 51/2 - son maddeleri uyarınca sanığın 10 ay 20 gün hapis cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin ANKARA Asliye 20. Ceza Mahkemesi'nden verilen 1993/746 Esas, 1998/282 Karar sayılı ve 20.5.1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık Ş müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 23.3.1999 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 26.3.1999 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; yakınana ilişkin 18.8.1997 tarih ve 5784 karar numaralı raporda; spinal kesi nedeniyle ayak bileğinde aktif hareket omadığı, kalça ve dizde aktif hareket gücünün düşük olduğu ve rehabilitasyon sonucu bir çift ortopedik bot ve baston desteğinde yürüdüğü, az yardımla merdiven inip çıkabildiği belirtildiğine göre bu durumun T.C. Yasası'nın 456/3. maddesinde gösterilen biçimde "iyileşmesi olanaksız beden hastalığı" ya da "organ kaybı (tatili)" niteliğinde bulunup bulunmadığı Adli Tıp Kurumu'ndan sorularak sonucuna göre gerekirse görev yönünün de düşünülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık Ş müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken C.Y. Yasası'nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 20.4.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy