(765 S. K. m. 51, 266, 271, 272, 456, 457, 463, 464, 571, 572) (647 S. K. m. 4)
Dava: Yaralama, saldırgan sarhoşluk, görevliye sövme ve kavgaya katılım suçlarından sanıklar Ü. A., Ü. A. ve O. A. hakkında TCY.'nın 456/2 - 457/1, 271/1, 272, 266/1, 572/1, 464/2, 51/1, 647 sayılı Yasa'nın 4. maddeleri uyarınca sanık Ü. Altınok'un 2 yıl 8 ay hapis, sanık Ü. Altınok'un 1.020.000.- lira ağır, 300.000.- lira hafif para, sanık O. A.'un 900.000.- lira ağır para cezalarıyla hükümlülüklerine, sanık Ü. A.'un ağır para cezasının düşmesine ilişkin B.( ) Asliye 19. Ceza Mahkemesi'nden verilen 1996/1075 Esas, 1998/103 Karar sayılı ve 24.2.1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılan N. P. vekili ve sanıklar Ü. A. ve Ü. A. müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 7.4.1999 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 16.4.1999 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre katılan vekilinin duruşma isteğinin reddi ile yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık F. A.'un 15.10.1996 tarihli "O., Ü. ve ben bekçinin yanına geldik, görüşme sırasında kapıştık, elimizde sopa vardı, sopayla vurdum" biçimindeki jandarma anlatımı ile 1.4.1997 günlü oturumdaki "gittiğimde kavga bitmiş, bekçiyi evine götürmüşler, bekçiye adiyen demir tırmıkla vurmadan" biçimindeki anlatımları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, giderilmediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımının hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu anlatımlar benzer kabul edilerek eksik soruşturma sonucu beraatine karar verilmesi.
2- Tanıklar V. Ç., H. E. ve A. U.'ın, sanık O. A.'un katılanın alnına tabancanın kabzasıyla, sanık Ü. A.'un demir tırmıkla başına vurduğu biçimindeki anlatımları ve buna uygun kabul karşısında, İstanbul Adli Tıp kurumundan katılanın başındaki çökme kırığının tabancanın kabzasıyla mı yoksa demir dirgenle vurularak mı oluşacağına ilişkin görüş alınması ve sonucuna göre;
a) Sanık O. A.'un eylemi sonucu oluştuğu kabul edilirse bu sanık hakkında T.C. Yasası'nın 456/2, 457/1, 271/1,
b) Sanık Ü. A.'un eylemi sonucu oluştuğu kabul edilirse hakkında T.C. Yasası'nın 456/2, 457/1, 271/1,
c) Tırmıkla ve tabanca tabzasıyla da oluşabileceğinin kabul edilmesi durumunda her iki sanık hakkında T.C. Yasası'nın 456/2, 457/1, 463, 271/1, maddeleri'nin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu kararlar verilmesi,
3- Sanık Ü. A.'un katılanın haksız davranışı sonucu sanığın yaralayıp ona sövdüğü kabul edildiğine göre, T.C. Yasası'nın 571. maddesinde öngörülen sarhoşluk suçunun öğelerinin nasıl oluştuğu açıklanmadan aynı Yasa'nın 572/1. madde ve fıkrası ile hükümlülüğüne karar verilmesi,
4- Katılan ve tanık H. A. U.'un alkollü olarak uluorta küfür eden sanık Ü. A.'a katılanın "sen kime küfür ediyorsun" diyerek sorması ve sanığın "sana küfür ediyorum" biçimindeki yanıtı üzerine katılanın sanığı tokatladığına ilişkin anlatımları, gerekçeler açıklanıp reddolunmadan katılanın kendisine "ulan, sen yine mi içtin" diyerek tokat vurarak olayı başlattığına ilişkin savunma kabul edilip T.C. Yasası'nın 272. maddesi ile adı geçen sanık hakkınd verilen hapis cezalarının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,
5- Kabule göre de;
a) Sanıklardan O. A.'un tabancanın kabzasıyla, sanık Ü. A.'un demir tırmıkla katılanın başına vurarak yaraladığının kabulü karşısında sanıklar hakkında T.C. Yasası'nın 463. maddesi'nin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
b) Sanık Ü. A.'un görevli bekçiyi yaralama eyleminde özel kışkırtma hükmüne ilişkin T.C. Yasası'nın 272. maddesi yerine genel kışkırtma maddesi olan aynı Yasa'nın 51. maddesi'nin uygulanması,
c) Sanık Ü. A. hakkında T.C. Yasası'nın 456/4, sanık O. A. hakkında aynı Yasa'nın 464/2. madde ve fıkralarıyla hüküm kurulurken nesnel ve öznel ölçütler gösterilip, nedenleri açıklanmadan alt sınırın üzerinde cezalar belirlenmesi,
Yasa'ya aykırı ve katılan N. P. vekili ve sanıklar Ü. A. ve Ü. A. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKÜMLERİN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.5.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy