(765 S. K. m. 72, 274) (647 S. K. m. 4)
Dava: Mühür bozma suçundan sanık M. hakkında TCY.'nın 274/1, 72, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sanığın 1.160.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin İSTANBUL Asliye 7. Ceza Mahkemesinden verilen 1995/1483 Esas, 1998/1315 Karar sayılı ve 27.10.1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık M. müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 21.2.2000 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 1.3.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- İnşaatın yüklenici tarafından yapılması ve dosyada bulunan inşaat sözleşmesinde inşaatla ilgili her türlü sorumluluğun yükleniciye ait olduğunun bildirilmesi karşısında, binanın sahibi olan sanığın mühür bozma eylemine ne suretle katıldığı açıklanıp gösterilmeden cezalandırılmasına karar verilmesi,
2- Suç tarihinin mührün bozulduğu tarih olacağı gözetilmeden, belediyenin suç duyurusunda bulunduğu tarihin suç tarihi olarak kabul edilmesi,
Yasaya aykırı ve sanık M. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 7.4.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy