(765 S. K. m. 51, 55, 59, 456, 457) (647 S. K. m. 6) (1412 S. K. m. 317)
Dava: Yaralama suçundan sanık V. hakkında TCY.nın 456/2-4, 457/1, 51/1, 55/3, 59, 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri uyarınca sanığın 2 yıl 2 ay 20 gün hapis ve 144.443 lira ağır para cezalarıyla hükümlülüğüne, cezaların ertelenmesine ilişkin İzmir Asliye 13.Ceza Mahkemesinden verilen 1995/1027 Esas, 1998/1539 Karar sayılı ve 30.12.1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık V. müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.2.2000 tarihli ret ve onama isteyen tebliğnamesiyle 1.3.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
1- S. Ö. yaralama suçundan öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşılmakla C.Y.Y.nın 317.maddesi uyarınca ve tebliğnameye uygun olarak sanık müdafiinin temyiz isteğinin REDDİNE,
2- Sanığın mağdur E. ...'ı yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Karar: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a-Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe; sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
b-Hukuksal Tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
c-Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık V. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,
3- Mağdur Z. ...'ı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; Adli Tıp Uzmanı olan bilirkişinin 15.12.1996 tarihli raporunda mağdur Zafer dalağının ameliyatla çıkartılıp alındığının bildirilmesi ve Adli Tıp Genel Kurulunun 13.1.1994 tarih ve 11 sayılı kararıyla dalak çıkartılmasının T.C.Y.'nın 456/3. madde ve fıkrasına uyan organ kaybı niteliğinde olduğunun belirlenmesi karşısında, kanıtları tartışma ve eylemi değerlendirmenin ağır ceza mahkemesinin görevine girdiği gözetilmeksizin, görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık V. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken C.Y.Y.'nın 326/son. madde ve fıkrasının gözetilmesine, 21.03.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy