(765 S. K. m. 230, 240, 251) (1136 S. K. m. 57, 62)
Dava: Tehdit ve sövme suçlarından sanık İlyas G. hakkında TCY.nın 191/1, 51/1, 482/3, 485/1, 251, 59, 72, 647 sayılı Yasanın 4.maddeleri uyarınca sanığın 271.110 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin KADIKÖY Ağır 2.Ceza Mahkemesinden verilen 1997/131 Esas,1998/281 Karar sayılı ve 11.12.1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık İlyas G. tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C.Başsavcılığının 18.2.2000 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 1.3.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası,başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; Avukatların, 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 57.maddesi uyarınca kendisine karşı işlenen suçlarda memur sayılırlarsa da aynı Yasanın 62.maddesine göre kendilerinin işlediği suçlarda ancak TCY.nın 230.ve 240.maddeleriyle cezalandırılabilecekleri ve bu suçlar dışında kalan durumlarda memur sayılamayacakları ve haklarında TCY.nın 251.maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden fazla cezaya hükmedilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık İlyas G.'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA,yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 4.4.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. 6.4.2000(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy