(765 S. K. m. 266, 269)
Dava: Görevliye sövme, yaralama ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık M. S. hakkında TCY.nın 266/1, 456/4, 572/1, 72, 71. maddeleri uyarınca 4 ay 20 gün hapis, 2 ay hafif hapis ve 860.000 lira ağır para cezalarıyla hükümlülüğüne ilişkin ANKARA Asliye 14. Ceza Mahkemesinden verilen 1998/106 Esas, 1998/1264 Karar sayılı ve 23.12.1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık M. S. tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 9.3.2000 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 28.3.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Gerekçeli kararın yargıç ve yazman tarafından imzalanmaması suretiyle C.Y.Yasasının 268. maddesine uyulmaması,
2- Aşırı alkollü olduğu için nezaretteki arkadaşıyla görüşmesine izin verilmeyen sanığın, daha sonra tekrar karakola gelerek görevli yakınana sövüp, yaralamaktan ibaret eyleminin TCY.nın 266/1, 269. maddelerine uyacağı gözetilmeden, ayrıca yaralama suçundan da hüküm kurularak sanığa fazla ceza belirlenmesi,
Yasaya aykırı ve sanık M. S.'in temyiz nedenleri ile tebliğnamede düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 2.5.2000 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Sanık memura sövme suçunu cebir şiddetle işlememiş, sövmeden ayrı olarak demir çubukla memuru yaralamıştır. Bu nedenle 2 numaralı bozmaya katılmıyoruz.
Full & Egal Universal Law Academy