(765 S. K. m. 51, 456 )
Dava: Yaralama suçundan sanık B. Ö. hakkında TCY.nın 456/2, 51/1. maddeleri uyarınca 1 yıl ay hapis cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin ANKARA Asliye 10. Ceza Mahkemesinden verilen 1997/7 Esas, 1998/1241 Karar sayılı ve 15.12.1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık B. Ö. tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 10.3.2000 tarih onama isteyen tebliğnamesiyle 28.3.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Yakınan dinlenmeden, ya da dinlenilmesinden vazgeçilmeden eksik soruşturmayla hüküm kurulması,
2- Oluşa uygun kabulü göre; mağdurun, sanığın annesini yaralaması, ardından da sanığa saldırıp sövmesi hususlarının, sanık yararına T.C. Yasasının 51/2. madde ve fıkrasının uygulanmasını gerektirip gerektirmeyeceğinin tartışılmaması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık B. Ö.'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.4.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy