(4454 S. K. m. 2)
Dava: Yayın yolu ile hakaret suçundan sanıklar Tülay Kaynarca ve Yavuz Kaynarca'nın yapılan yargılamaları sonunda beraatlerine ilişkin Silivri Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1998/265 Esas, 1998/725 Karar sayılı ve 9.12.1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılan Yüksel Kaya vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.3.2000 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 10.4.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Karar: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Hükümden sonra yürürlüğe giren 4454 sayılı Yasa karşısında sanıkların hukuksal durumlarının yeniden değerlendirilmesinde yasal zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve katılan Yüksel Kaya vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle başkaca yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.04.2000 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY
Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 4454 sayılı Basın ve Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun'un genel gerekçesi, 2. maddesi ve yasanın genel içeriği karşısında; beraat ya da düşme hükümlerinin esasına girilerek incelenmesi ve uygun bulunması halinde de onanması gerektiği, aksine uygulamanın kişileri erteleme süresince ceza tehdidi altında bırakacağı, bu durumun da ceza adaletine ve yasa koyucunun amacına uygun düşmeyeceği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun düşüncesine katılmıyoruz. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy