(765 S. K. m. 40, 59, 456, 457, 459, 478) (647 S. K. m. 4, 5)
Dava: Yaralama ve aile bireylerine kötü davranma suçlarından sanık Cengiz hakkında TCY. nın 456/4, 457/1, 459/2, 478/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4.maddeleri uyarınca 1.370.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin Eskişehir Asliye 3.Ceza Mahkemesinden verilen 1999/36 Esas, 1999/31 Karar sayılı ve 2.2.1999 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılan Emine vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 30.3.2000 tarihli düzeltilerek onama isteyen tebliğnamesiyle 10.4.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
1- Sanığa yaralama eyleminden verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu, Anlaşıldığından, C.Y.Yasasının 317. maddesi uyarınca katılan Emine vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz isteğinin REDDİNE,
2- Katılan vekilinin diğer hükme yönelik temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Karar: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
a- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen eşine kötü davranma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
b- Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Sonuç: Ancak, sanık hakkında TCY. nın 40.maddesiyle mahsup yapılırken 1 gün 10 bin lira üzerinden hesap edilerek infazın yapılmasında, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 4421 sayılı Yasa ile değişik 647 sayılı Yasanın 5.maddesine göre infaz tarihi itibariyle mahsubunun yapılması zorunluluğunun gözetilmemesi, Yasaya aykırı, katılan Emine vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, TCY. nın 40.maddesi uygulanırken infaz tarihine göre hesap edilmesi biçiminde düzeltilmek ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle CYY. nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 26.04.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy