(765 S. K. m. 243)
Dava: Bireylere kötü davranma suçundan sanıklar Enver Ö. ile Ahmet Ç'ın yapılan yargılamaları sonunda beraatlerine ilişkin İSTANBUL Asliye 11. Ceza Mahkemesinden verilen 1997/ 1315 Esas, 1998/1532 Karar sayılı ve 14.12.1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılan Hüsniye G. vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C.Başsavcılığının 7.4.2000 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 10.4.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; adam öldürme suçunun sanığı alarak gözaltına alınan katılanın, polis olan sanıkların bu sırada suçunu söyletmek için kendisini yaraladıklarını iddia etmesi karşısında, eylemin kanıtlanması durumunda, TCY. nın 243. maddesine uyabileceği, kanıtları değerlendirme ve suçu nitelendirmenin ise Ağır Ceza Mahkemesinin görevine gireceği gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılama sürdürülerek beraat hükmü kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve katılan Hüsniye G. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.4.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy