(765 S. K. m. 240)
Dava: Taşıt yasasına uymama ve görevde yetkiyi kötüye kullanma suçlarından sanık İ. T.'ın yapılan yargılaması sonunda hükümlülüğüne, 3 ay memuriyetten yasaklanmasına ve cezasının ertelenmesine ilişkin ANKARA Asliye 2. Ceza Mahkemesinden verilen 1998/1029 Esas, 1999/272 Karar sayılı ve 15.4.1999 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık İ. T. müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 10.4.2000 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 21.4.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre duruşma isteğinin reddiyle yapılan incelemede;
1) a- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen taşıt yasasına uymama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
b- Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
c- Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık İ. T. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen aykırı olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunda kurulan hükme yönelik temyize gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Bağ-Kur Ankara İl Müdürü olan sanığın ödememekle direndiği telefon konuşmalarının hizmetin gereği olduğu yolundaki savunmasının tersine kanıtlar gösterilmeden ve bu eylemin hukuksal sorumluluğu gerektireceği gözetilmeden cezalandırılmasına karar verilmesi
2- Kabule göre de; eyelemin TCY.nın 240. maddesinin 2. fıkrasına uyacağının gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ve sanı İ. T. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 26.6.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy