(765 S. K. m. 285/1-son, 2/2, 81/3) (647 S. K. m. 5)
Dava: İftira suçundan sanıklar Osman, (O.H.) TCY.nın 285/1- son, 81/1, 647 sayılı Yasanın 4,6. maddeleri uyarınca sanık Osman'ın 175.000 lira ağır para, sanık (O.H.) 150.000 lira ağır para cezalarıyla hükümlülüklerine, sanık (O.H.)'nın cezasının ertelenmesine ilişkin (Ardeşen Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1998/117 Esas, 1999/13 Karar sayılı ve 4.3.1997 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi O yer C. Savcısı ve sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 14.4.2000 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 24.4.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıklarla mağdur arasında çıkan tartışmada birbirlerine bağırıp çağırdıklarının, bu olayın heyecanıyla sanıkların karakola giderek mağdur hakkında yakınmada bulunduklarının ve Ardeşen Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada mağdurun yükletilen suçlara ilişkin kanıt yetersizliğinden beraat ettiğinin anlaşılması karşısında, olmuş bir olayla ilgili yakınma eyleminde iftira suçunun hukuka aykırılık ögesinin nasıl oluştuğu açıklanıp gösterilmeden yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararları verilmesi,
2- Kabule göre; hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 4421 sayılı Yasa ile değişik 647 sayılı Yasanın 5., TCY. nın 2/2 ve 81/3. maddeleri karşısında sanık Osman'ın tekerrüre esas 1.825.000 lira para cezası nedeniyle özgürlüğü bağlayıcı cezaya yapılan artırımın 1 günü geçmemesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve Yerel C. Savcısı ile sanıklar Osman ve (O.H.) müdafinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKÜMLERİN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.6.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy