(1412 S. K. m. 135) (7201 S. K. m. 11)
Dava: Yaralama suçundan sanık İ. S. hakkında TCY.nın 456/2. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin karara karşı sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine ilişkin ANKARA Asliye 19. Ceza Mahkemesinden verilen 1998/1215 Esas, 1999/765 Karar sayılı ve 28.2.2000 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık İ. S. müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 24.4.2000 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 28.4.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Karar: Sanık vekilinin 15.6.1999 tarihli vekaletnamesi karşısında, 7201 sayılı Tebligat Yasasının 11. maddesi gözetilmeden vekil yerine asile yapılan tebligat geçersiz olduğundan red kararının kaldırılması suretiyle işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- C.Y.Yasasının 135. maddesine göre susma hakkı bulunan sanığın savunmasının yadsımaya (inkara) yönelik bulunduğu biçiminde yasal olmayan gerekçeyle TCY.nın 59. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca yargıcın ölçüt olarak gözetmesi gereken "geçmişteki durumu ve suç işleme hususundaki eğilimleri" değerlendirilmekle yetinilecek yerde "ahlaki eğilimi (temayülü)" gibi sanığın kişiliğini incitecek deyişleri gerekçeye yansıtmak ve yetki aşımına yol açmak suretiyle gerekçesiz hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ve sanık İ. S. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.5.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy