(765 S. K. m. 230, 237)
Dava: Yönteme aykırı evlendirme suçundan sanık F. B. hakkında TCY.nın 237/1, 59/1, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sanığın 750.000.- lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin ANKARA Asliye 1. Ceza Mahkemesinden verilen 1998/535 Esas, 1999/230 Karar sayılı 23.3.1999 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık F. B. tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan, Yargıtay C. Başsavcılığının 19.4.2000 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 1.5.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; T.C. Yasasının 237/1. maddesindeki bilme öğesinin ne şekilde gerçekleştiği açıklanıp gösterilmeden eylemin anılan Yasanın 237/2 ya da 230. maddelerine uyup uymayacağı da tartışılmadan hükümlülük kararı verilmesi,
Yasaya aykırı ve sanık F. B.'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedesi düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.5.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy