(765 S. K. m. 240, 230) (1163 S. K. m. 62, 67, Ek m. 2)
Görevde yetkiyi kötüye kullanma ve görevi savsama suçlarından sanıklar Muhammet, Yaşar ile Ali hakkında TCK.nun 240, 230/1, 72, 647 sayılı Yasanın 4-6. maddeleri uyarınca sanık Yaşar'ın 2.385.000 lira, sanıklar Muhammet ile Ali'nin 1.825.000'er lira ağır para cezalarıyla hükümlülüklerine, sanıkların cezalarının ertelenmesine ilişkin (Sındırgı Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1996/7 Esas, 1998/200 Karar sayılı ve 10/12/1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 27/04/2000 tarihli onama-bozma isteyen tebliğnamesiyle 25/05/2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1) a- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanık Ali'ye yükletilen görevde etkiyi kötüye kullanma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
b- Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
c- Yaptırım: Eleştiri dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
d- Eleştiri: Sanığa TCK.nun 240. maddesinde öngörülen temel para ve memurluktan yoksun kılınma cezaları verilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından, sanık Ali müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2)- Sanık Muhammet ve Yaşar'la ilgili hükümlere yönelik temyize gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
A) Sanık Muhammet'in kooperatif yönetim kurulu kararı ile kooperatife muhasebeci olarak atanıp atanmadığı araştırılıp 1163 sayılı Yasanın 62. maddesi uyarınca memurlar gibi cezalandırılmasına olanak bulunup bulunmadığı saptanmadan, ilçede serbest muhasebeci olarak çalışan sanığın görevde yetkiyi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,
B) Sanık Yaşar'ın yönetim ve denetleme kurulu üyeliği görevlerine seçilme tarihleri araştırılıp suç tarihleri de saptanmadan hükümlendirilmesi,
C) Kabule göre de;
aa) Denetleme kurulu üyesi olan sanık Yaşar'ın 1163 sayılı Yasanın 62. maddesinde gösterilen kişilerden olmadığı ve memur gibi cezalandırılamayacağı gözetilmeden ve denetim görevini yerine getirmeme eyleminin anılan Yasanın 67. maddesi yollamasıyla ek 2/3. maddesine uyup uymayacağı da tartışılmadan TCK.nun 230. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi
bb) TCK.nun 230. maddesi uygulanırken özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt sınırın altında eksik belirlenmesi,
cc) TCK.nun 240. maddesinde öngörülen para ve memurluktan yoksun kılınma cezalarına hükmedilmemesi,
Yasaya aykırı ve sanıklar Muhammet ve Yaşar müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKÜMLERİN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken TCK.nun 326/son. maddesinin gözetilmesine, 20/06/2000 tarihinde oybirliği ile karar yerildi.
YKD. Kasım-2000
Full & Egal Universal Law Academy