(765 S. K. m. 80, 274)
Dava: Mühür bozma suçundan sanık M. G. hakkında TCY.nın 274/1, 80, 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri uyarınca 7 ay hapis ve 3.500.000 lira ağır para cezalarıyla hükümlülüğüne, cezasının ertelenmesine ilişkin ANKARA Asliye 5. Ceza Mahkemesinden verilen 1998/1279 Esas 1999/361 Karar sayılı ve 3.5.1999 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık M. G. müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 15.6.2000 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 22.6.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği Ankara Asliye 22. Ceza Mahkemesinin 1998/1445 esas sayılı dosyası getirtilip bu dosya içerisine konularak C. Yargılama Yasasının 253/3 ya da T. Ceza Yasasının 80. maddelerinin uygulanabilirlik koşullarının bulunup bulunmadığının araştırılıp tartışılmaması,
2- Temel ağır para cezasının yasa maddesinde öngörülen üst sınırın da üzerinde belirlenmesi,
3- Sanık müdafiinin 17.3.1999 tarihli dilekçesindeki T. Ceza Yasasının 59. ve 647 sayılı Yasanın 4. maddelerinin uygulanması isteği hakkında karar verilmemesi,
4- Gerekçeli kararda suç tarihinin yanlış yazılması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık M. G. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.10.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy