(1412 S. K. m. 237, 260)
Dava: Görevliye sövme suçundan sanıklar S. K. ile S. K.'nin yapılan yargılamaları sonunda hükümlülüğüne ilişkin ANKARA Asliye 1. Ceza Mahkemesinden verilen 1998/1661 Esas, 1999/477 Karar sayılı ve 17.5.1999 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanıklar S. K. ile S. K. müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 16.6.2000 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 22.6.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Bozmaya uyulmasına karar verilmesine karşın, sanıkların yokluklarında dinlenen tanık anlatımlarına karşı diyecekleri sorulmayarak CYY.nın 237. ve 260. maddelerine uyulmaması,
Yasaya aykırı ve sanıklar S. K. ve S. K. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.9.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy