(2577 S. K. m. 28/1) (765 S. K. m. 228)
Dava: Görev sırasında keyfi davranma suçundan sanık M. L.'nin yapılan yargılaması sonunda beraatine ilişkin (Ankara Asliye Yirmibirinci Ceza Mahkemesi)nden verilen 1998/1630 Esas, 1999/267 Karar sayılı ve 13.4.1999 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.6.2000 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 22.6.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; genel müdür olan sanığın "yürütmenin durdurulması ve katılanın görevine iadesi konusunda Danıştay kararını tebligat tarihinden itibaren 30 gün içerisinde yerine getirmemekten ibaret eyleminin, İdari Yargılama Yasasının 28/1. maddesine açıkça aykırı bulunduğu, bu nedenle T. Ceza Yasasının 228. maddesindeki suçun oluşturduğu gözetilmeden "... üst mercilerden onay için beklendiği, alınan onayın tebliğinden itibaren makul süre içinde katılanın işe alındığı..." gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,
Yasaya aykırı ve katılan M. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün (BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.10.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy