(1412 S. K. m. 253)
Dava: Görevliye etkin direnme, görevliye sövme, saldırgan sarhoşluk, kavgada silah çekme ve yasak silah bulundurma suçlarından sanık N. T.'in yapılan yargılaması sonunda hükümlülüğüne ilişkin ANKARA Asliye 7. Ceza Mahkemesinden verilen 1994/730 Esas, 1998/1180 Karar sayılı ve 8.12.1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık N. T. tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 14.6.2000 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 22.6.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: A- Saldırgan sarhoşluk suçuna ilişkin hükme yönelik temyizde;
Suçun son kesme nedeninin oluştuğu tarihe göre dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından sanık N. T.'in temyiz isteği yerinde bulunmakla C. Yasasının 102/5, 104/2 ve CYY.nın 253. maddeleri uyarınca hükmün ortadan kaldırma sonucunu doğurmak üzere tebliğnameye uygun olarak kamu davasının düşürülmesine,
B- Öbür suçlara ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen kavgada silah çekme ve izin belgesiz silah taşıma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
b- Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
c- Yaptırım: Ancak; TCY.nın 81/3. maddesi uygulanırken 1.8.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4421 sayılı Yasa ile değişik 647 sayılı Yasanın 5. ve Ceza Yasasının 2/2. maddeleri karşısında tekerrüre esas tutulduğu anlaşılan etkin direnme suçundan verilen 300 bin lira ağır para cezası için hapis cezalarının en fazla 1 gün arttırılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık N. T.'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye uygun olarak, TCY.nın 466/1 den verilen cezanın 3 ay 1 gün, izin belgesiz silah taşıma suçundan verilen hapis cezasının 1 yıl 6 ay 1 gün biçiminde DÜZELTİLMESİ ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMASI,
2- Etkin direnme ve görevlilere sövme suçuna ilişkin hükümlere yönelik temyiz gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın karakola gitmemek için görevlileri tehdit, sövme ve kuvvet sarfetme eylemlerinin bir bütün olarak görevlilere etkin direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sövme ve direnme suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması;
2- Kabule göre de görevliye sövme ve tehdit eylemlerinin TCY.nın 266/1, 269. maddelerinin uygulanmasının gerektirdiği gözetilmeden yalnızca 266/1. maddesinin uygulanması;
Yasaya aykırı ve sanık N. T.'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken TCY.nın 326. son maddesinin gözetilmesine, 1.11.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy