(765 S. K. m. 266, 267, 269)
Dava: Görevliye sövme ve yaralama suçlarından sanık E. S.'in yapılan yargılaması sonunda hükümlülüğüne ilişkin ANKARA Asliye 11. Ceza Mahkemesinden verilen 1998/777 Esas, 1999/385 Karar sayılı ve 15.4.1999 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 30.6.2000 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 10.7.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; görevi başında bulunan katılana görevinden doğmayan bir nedenle sövme ve yaralama eylemlerinin T.C. Yasasının 266/1, 267, 269. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden iki ayrı suçtan hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ve sanık E. S. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.10.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy