(765 S. K. m. 478)
Dava: Aile bireylerine kötü davranma suçundan sanıklar Hüseyin Medik, Şakir Topal, Eyüp Medik, Şirin Ali Özlü'nün yapılan yargılamaları sonunda, hükümlülüklerine ilişkin Küçükçekmece Asliye 3. Ceza Mahkemesinden verilen 1995/185 Esas, 1999/208 Karar sayılı ve 17.3.1999 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.9.2000 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 26.9.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Karar: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe; sanıklara yükletilen aile bireylerine kötü davranma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
b- Hukuksal Tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
c- Yaptırım: Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Sonuç: Anlaşıldığından sanıklar Hüseyin Gedik, Eyüp Gedik, Şakir Topal ve Şirin Ali Özlü müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.11.2000 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY:
Sanık Hüseyin Medik'in nikahlandığı, ancak biraraya gelerek aynı çatı altında yaşamadıkları ve birleşmedikleri yakınanı olay evinin yanında bulunan diğer sanıklar ile birlikte çarşıdan gelirken yolunu keserek otomobile bindirmek için zorla kucaklayıp yerde sürükleme eylemi TCY.nın 478. maddede öngörülen rahim ve şefkatle bağdaşmayan muamelelerden olmadığından, ayrıca TCY.nın 478. maddesinde öngörülen rahim ve şefkatle bağdaşmayan fiillerin süreklilik arzetmesi de gerekmesi karşısında sanıkların eyleminin yaralama niteliğinde olduğundan yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum. (Nitekim CGK. 25.9.1961 4/15-15 sayılı, 4.C.D. 29.11.1989 6889/7395 sayılı kararları da bu doğrultudadır.) (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy