(5271 S. K. m. 259) (765 S. K. m. 456)
Dava ve Karar: Yaralama suçundan sanık E.'ın yapılan yargılaması sonunda hükümlülüğüne ilişkin Ankara Asliye 11. Ceza Mahkemesinden verilen 1998/332 Esas, 1999/432 Karar sayılı ve 27.4.1999 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık E. tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 25.9.2000 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 2.10.2000 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık E. hakkında, mağdur A.'yı adiyen yaralamaktan dava açılmasına karşın ek iddianame düzenlemesi veya CYY.nın 259. maddesi uyarınca işlem yapılması yoluna gidilmeden, ek savunma ile yetinilerek, jiletle mağdurun yüzünde kalıcı iz oluşturmaktan hüküm kurulması,
2- Kabul göre de; sanık E. ve hükmü temyiz etmeyen sanık C.'nın birbirlerini doğrulayan savunmaları ile tanık anlatımları arasındaki ve tanık A.'nin aşamalardaki anlatımları arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilmediği takdirde yöntemince irdelenerek hangisinin hangi nedenle üstün tutulduğunun gösterilmesi ve suçta kullanılan aracın jilet mi yoksa cam parçası mı olduğunun da araştırılıp saptanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, çelişkili anlatımlara dayanılarak ve sanığın yaralama suçunu jiletle işlediğine ilişkin kanıtlar da gösterilmeden hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık E.'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.11.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy