(765 S. K. m. 30, 258)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Karar: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- YCGK.nun 26.11.2002 tarih ve 2002/4-279-406 sayılı kararı karşısında sanığın haciz işleminin yerine getirilmesini engellemek amacıyla görevli icra ve polis memurları ile avukata sövme ve avukatı yaralama eylemlerinin bütünüyle TCY.nın 258/1. maddesine uyduğu gözetilmeden yetersiz gerekçeyle 2 ayrı suçtan hüküm kurulması,
2- Kabule göre; alacaklı vekilinin icra memuruna yardım eden kişilerden olmadığı belirtilerek görevli avukata övme suçundan hüküm kurulmasına karşın, anılan kişinin sanık tarafından yaralanması eylemi etkin direnme suçunun öğesi kabul edilip çelişki yaratılarak gerekçesizliğe yol açılması,
3- Ceza uygulaması sırasında, 5.2.2003 ve 4806 sayılı Yasa ile değişik TCY.nın 30. maddesinin gözetilmesi zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve O yer C.Savcısı ile sanık Ahmet Saylam müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.04.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy