(765 S. K. m. 191, 257, 259, 266/1, 273)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- İddianame de açıklanan eyleme göre, sanık hakkında görevliye sövme suçundan dolayı açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, ayrıca ek iddianame ya da CYY. nın 259.maddesine göre işlem yapılmadan aynı Yasanın 257. maddesi hükmüne aykırı biçimde TCY. nın 266/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,
2- Kabule göre de;
a- Sanığın görevliye sövüp tehdit ettiğinin kabul edilmesine karşın, TCY. nın 266/1, 269. maddeleri yerine, ayrıca 191/1, 273. maddeleri uyarınca da hüküm kurulması,
b- Tehdit ve sövme suçlarından verilen özgürlüğü bağlayıcı cezaların 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca ayrı ayrı paraya çevrilmesi yerine, içtima edilen ceza üzerinden işlem yapılması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık Hakkı'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.09.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy