(765 S. K. m. 266, 271, 272, 456)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın görevli memuru sövüp yaralamaktan ibaret eyleminin TCY.nın 266/1 ve 456/4, 271.maddelerine uyduğunun gözetilmemesi,
2-Sanığın beş gün iş ve güce engel olacak biçimde yaralandığının anlaşılması karşısında, hakkında yetersiz gerekçeyle TCY.272.maddesinin uygulanmasına gerek olmadığına karar verilmesi,
3-Suçun işleniş biçimi olumlu değerlendirilip görevliye sövme eyleminden alt sınırdan ceza verilmesine karşın aynı gerekçeyle 647 sayılı Yasanın uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek çelişki yaratılması,
4-Para cezaları belirlenirken hükümden sonra yürürlüğe giren ve TCY.nın 30.maddesini değiştiren 4806 sayılı Yasanın 1.maddesi hükmünün gözetilmesi zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanık Uğur Pusat müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.2.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy