(765 S. K. m. 258, 279) (1136 S. K. m. 57)
Dava: Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; Dairemizce de benimsenen YCGK'nun 26.11.2002 gün 2002/4 - 275 - 406 sayılı kararındaki açıklanan görüş doğrultusunda, 1136 sayılı Avukatlık Yasası'nın 57. maddesinde yer alan düzenlemeye göre avukatların kendilerine karşı görevi sırasında ya da görevden dolayı işlenen suçlarda TCY.'nın 279. maddesinde açıklanan memur kavramına dahil olması karşısında, sanıkların haciz yapılmasını engellemek amacıyla, icra müdür yardımcısını itelemeleri, avukata sövüp yaralamaları biçimindeki eylemlerinin bütün halinde görevliye etkin direnme suçunu oluşturacağı bu nedenle TCY.'nın 258/1 maddesi uyarınca cezalandırılması zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar Ömer, Cengiz ve Osman Karataş müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle hükümlerin BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken CYY'nın 326/son maddesinin gözetilmesine ve yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.05.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy