(765 S. K. m. 30, 457, 463) (4806 S. K. m. 1)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: A- Temyiz edenin temyiz davasını sanıklar yararına geri aldığı,
Anlaşıldığından, CYY. nın 317.maddesi uyarınca Üst C.Savcısının tebliğnameye aykırı olarak, temyiz isteğinin reddine,
B- Sanıkların temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıkların eylemlerinin açıklığa kavuşturulabilmesi ve hukuki durumlarının belirlenebilmesi açısından,
a- Mağdurun, geçici rapordaki yaralanmalardan ötürü ayrı ayrı alışılmış uğraştan kalma süresinin Adli Tıp Kurumundan sorulması,
b- Tanıklar İbrahim G., Yusuf G., Nebahat G. ve Nuran G.'in aşamalardaki anlatımlarının kendi içinde ve birbirleri arasında bulunan çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun belirtilmesi, her iki sanığın da mağdura vurduğu belirlenir ise mağdur ve tanıklara hangi yaranın hangi sanık tarafından oluşturulduğu sorulup tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması,
Gerekirken eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,
2- Kabule göre;
a- Sanık Hüseyin G. ile mağdur Ali G.'in kardeş olduklarını gösteren aile nüfus kayıt tablosu getirtilmeden, adı geçen sanığa verilen cezanın TCY. nın 457/1.maddesiyle artırılması,
b- On beş gün alışılmış uğraştan alıkoyacak biçimde yaralanmaya, hangisinin eyleminin yol açtığı saptanamayan sanıklar hakkında, TCY. nın 463.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
c- Savunmalar ve sanıklara ilişkin hekim raporları karşısında, TCY. nın 51.maddesinin uygulama olanağının tartışılmaması,
d- Para cezaları belirlenirken hükümden sonra yürürlüğe giren ve TCY. nın 30.maddesini değiştiren 4806 sayılı Yasanın 1.maddesi hükmünün gözetilmesi zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar Hüseyin G. ve Mücahit G.'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy