(765 S. K. m. 285) (5237 S. K. m. 267, 269, 270)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın yakınması üzerine, mağdur hakkında kanıt yetersizliğinden verilen takipsizlik ve beraat kararlarının, iftira suçunun oluşması için yeterli kanıt sayılamayacağı gözetilmeden ve sanığın tanık anlatımı ile doğrulanan bir olayın koğuşturulması amacıyla yaptığı yakınmada suçun hukuka aykırılık öğesinin ne biçimde oluştuğu da tartışılıp açıklamadan yazılı biçimde karar verilmesi,
2-Kabule göre de hükümden sonra yürürlüğe giren 4806 sayılı yasa ile değişik TCY.nın 30/2.maddesinin gözetilmesi zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanık Seyit Ahmet'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.5.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy