(5237 S. K. m. 7, 73) (5271 S. K. m. 253, 254) (5320 S. K. m. 8) (1412 S. K. m. 317) (5252 S. K. m. 9, 12)
Dava: Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
1- Beraat kararına ilişkin temyizde;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre katılan Orhan Oğuz vekilinin yerinde olmayan duruşmalı inceleme isteğinin reddine karar verilerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
13.5.2003 tarihli tutanak içeriğinden, sanığın yokluğunda katılana yönelik bunlar sahtekardır sözlerinin sövme suçunu oluşturduğu gözetilerek, eylemin uzlaşma kapsamında bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCY. nın 73 ve 5271 sayılı 253 ve 254. madde hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre hüküm kurulması zorunluluğu, bozmayı gerektirmiş ve katılan Orhan Oğuz vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,
2- Hükümlülük kararına ilişkin temyize gelince;
a- Yakınan Ömer Korkut'un temyizinde,
Yöntemince kamu davasına katılmadığı halde, mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, yakınana bu niteliği ve dolayısıyla yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi ve 1412 Sayılı Yasanın 317. madde uyarınca yakınan Ömer Korkutan'ın tebliğnameye aykırı olarak temyiz isteğinin reddine;
b- Sanığın temyizine gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7. maddesinde zaman bakımından uygulanma, 5252 sayılı Türk Ceza Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasasının 9. maddesinde ise, lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Yasasının 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın yürürlükten kaldırılmış olması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası ve bu yasaların hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında;
5237 sayılı Yasasının 7. ve 5252 sayılı Yasasının 9/3. maddeleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Yasası uyarınca, sanığın hukuki durumunun 5237 sayılı Türk Ceza Yasası hükümleri de gözetilerek yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanık İbrahim Barış'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden sair hususlar incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy