(765 S. K. m. 102) (5271 S. K. m. 223) (5237 S. K. m. 7) (5252 S. K. m. 9, 12)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
1- Sanıklar Ömer Uçğun'a yükletilen yaralama, Celal Uçğun'a yükletilen yaralama ve sövme ve Ali Sanverdi'ye yükletilen tehdit ve sövme suçlarının son kesme nedeninin oluştuğu tarihe göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği,
Anlaşıldığından katılan sanıklar Ali Sanverdi ve İsmail Uçgun müdafileri ile sanık İsmail Uçgun'un temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanık yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4 ve 5271 sayılı CYY.nın 223. maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak kamu davasının düşürülmesine,
2- Sanık İbrahim Uçgun hakkındaki hükme ilişkin temyizde;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Tanıklar Yaşar Ata ile Nuri Arslan'ın soruşturma ve kovuşturma aşamaları ile 25.9.2000 ve 17.12.2002 havale tarihli dilekçelerindeki kendi içinde, birbirleriyle ve öbür tanık Adem Tekerlioğlu'nun anlatımı ile olan yoğun çelişkilerin giderilmesi, giderilmediği takdirde yöntemince tartışılıp hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığının açıklanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ve katılan Ali Sanverdi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün bozulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,
3- Sanık İsmail Uçgun hakkındaki hükme ilişkin temyize gelince,
5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 7. maddesinde zaman bakımından uygulanma, 5252 sayılı Türk Ceza Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasasının 9. maddesinde ise, lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Yasasının 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Yasasının yürürlükten kaldırılmış olması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası ve bu Yasaların hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında;
5237 sayılı Yasasının 7. ve 5252 sayılı Yasasının 9/3. maddeleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Yasası uyarınca, sanığın hukuki durumunun 5237 sayılı Türk Ceza Yasası hükümleri de gözetilerek yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanık İsmail Uçgun ve müdafii ile katılan Ali Sanverdi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden sair hususlar incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.02.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy