(5237 S. K. m. 7, 230) (5252 S. K. m. 9) (5275 S. K. m. 12)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Yönteme aykırı evlenenlerin resmi nikah yapmaları durumunda 5237 sayılı TCK. nun 230/5. maddesi uyarınca davanın ortadan kaldırılacağının öngörülmesi karşısında, sanığın resmi nikah yaptırıp yaptırmadığı araştırılarak sonucuna göre, aynı yasanın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddelerine göre, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın saptanıp uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de, 5275 Sayılı Yasanın 12. maddesi ile 647 Sayılı Yasa yürürlükten kaldırılmış olup, 5275 sayılı Yasada süresinde ödenmeyen para cezalarına ilişkin olarak gecikme zammı öngörülmemesi nedeniyle gecikme zammına hükmedilemeyeceğinin düşünülmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık Abdülmüttalip Yılmaztürk müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.05.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy