(7201 S. K. m. 14) (5237 S. K. m. 50, 51, 265) (765 S. K. m. 260)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından yokluğunda verilen gerekçeli kararın asker olduğu anlaşılan sanığa Tebligat Yasasının 14. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşısında, temyiz yasa yoluna başvurunun süresinde yapıldığı kabul edilerek işin esasına geçildi:
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 765 sayılı TCY uyarınca kurulan önceki hükümlerin sanık yararına olduğu kabul edilerek uyarlama talebi reddedilip önceki hükme atıfla yetinilmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,
2- 765 sayılı TCY.nın 260. maddesinin karşılığının 5237 sayılı TCY.nın 265. maddesinde düzenlendiği ve daha aleyhe olduğundan bahisle 765 sayılı TCY.nın 260. maddesi uyarınca hüküm kurulmuş ise de, 5237 sayılı TCY.nın 265. maddesinde cebir ve tehditle görevi yaptırmamak için direnme suçu düzenlenmiş olup, kişilerin görevliye karşı gerçekleştirdikleri cebir ve tehdit içermeyen pasif nitelikteki eylemlerinin suç olarak düzenlenmediği gözetilmeden, sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı biçimde hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy