(3194 S. K. m. 5, 21)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
3194 sayılı İmar Yasası'nın 5 inci maddesinde bina kavramının kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme ve dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır biçiminde tanımlanıp, 21 inci maddesinde de diğer yapılarla birlikte binaların da ruhsata tabi kılınması, öte yandan 01.02.2006 tarihli Yapı Tatil Tutanağı ile 04.03.2007 tarihli bilirkişi raporuna göre, 7.00 x7,00 mt. ebatlarında, arazi tesfiyesi yapılarak üzeri eternit örtülmüş şeklinde prefabrik olarak kullanılan yapının bina niteliğinde olup olmadığı ve ruhsat gerekip gerekmediği hususları belediyeden sorulup ilgili mevzuat kapsamında değerlendirilmeden, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak beraat kararı verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve katılan Nilüfer Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleriyle tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy