(5271 S. K. m. 230, 326) (5237 S. K. m. 29, 51, 58, 62) (1412 S. K. m. 305, 326) (5275 S. K. m. 108) (5320 S. K. m. 8)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın ve kardeşi olan İ. A.'un aşamalardaki ifadelerinde, suça konu tabancanın B. K.'ya ait olduğunu belirtmelerine karşın, anılan bu kişinin dinlenmemesi,
2- CYY.nın 230/1. maddesi gereğince, tüm kanıtlar tartışılıp değerlendirilerek, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar belirtilmeden ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen eylemler açıklanıp, bunların hukuki nitelendirilmesi de yapılmadan, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
3- TCY.nın 62/2. maddesi gereğince failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar değerlendirilerek, takdiri indirim nedeninin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda bir karar verilmesi gerekirken sanık hakkında kanunen ve takdiren başkaca artırım ve indirim yapılmasına yer olmadığına şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle karar verilmesi,
4- Yaralama ve tehdit suçlarında, TCY.nın 29. maddesi uygulanırken, yasal gerekçe gösterilmeden, indirim oranlarının farklı olarak belirlenmesi,
5- Sanığın önceki hükümlülükleri para cezasına ilişkin olup, kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, TCY.nın 51. maddesi gereğince suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir değerlendirmede bulunulmadan sanığın daha önceden tekerrüre esas sabıkasının olduğu şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, hapis cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
6- Sanık hakkında, Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 227-404 numaralı ilamıyla hırsızlık suçundan verilen cezanın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, 1412 sayılı CYY.nın 305. maddesine aykırı olarak, karar verildiği tarihte kesin nitelikte olan yaralama suçundan verilen hükmün tekerrüre esas alınması,
7- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasanın 108. maddesindeki denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olacağı düşünülerek, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
8- Yaralama suçunda tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karşın, tehdit ve yasak silah taşıma suçlarında TCY.nın 58. maddesinin uygulanmaması,
9- Sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine müştereken ve müteselsilen olarak tahsiline karar verilerek CYY.nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık H. A.'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CYY.nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy