(5237 S. K. m. 7) (5271 S. K. m. 231) (647 S. K. m. 6) (6183 S. K. m. 110)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç gününe göre dosya görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) 6183 s. Kanunun 110. maddesinde yazılı olan suçun oluşması için ön görülen geri kalan malların borcu karşılamaya yetmemesi öğesinin nasıl oluştuğu kararda açıklanıp, tartışılmadan yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,
2) Sanıklar M. Y. ve O. A.'ın, daha önceden hapis cezasından hükümlülüklerinin bulunmasına karşın, 647 sayılı kanunun 6. maddesine aykırı olarak cezalarının ertelenmesi,
3) Sanıklar K. Ç., R. A., A. A. haklarında, hükümlerden sonra 08.02.2008 gününde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 s. Kanunun 562. maddesinin 1. Fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanıklar M. A., O. A., K. Ç., R. A., A. A. müdafii ve katılan Hazine vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN sanıklar K. Ç., R. A., A. A. haklarında sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2009 gününde sanıklar K. Ç., R. A., A. A. yönünden oyçokluğuyla, sair sanıklar yönünden oybirliğiyle karar verildi.
KARŞI OY
T.C. Anayasasının adil yargılanma hakkı ile ilgili 36/1, 38/4 ve İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 6. maddeleri hükümleri ile 5271 s. Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesinin 5. fıkrasında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmasında yargılama sonunda cezaya hükmedilmesinden söz edildiğine göre, bunun da sübut sorununun çözümlenmiş olmasını gerektirmesi göz önüne alındığında, mahkumiyet hükmünün öncelikle usul ve esas yönlerinden incelenerek (varsa) saptanacak hukuka aykırılıklara ek olarak CMY.nın 231. maddesinin 5728 s. Kanun ile değişik 5 ve devamı fıkraları kurallarının uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması noktasından da bozulması görüşündeyim. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy