(5237 S. K. m. 43) (5271 S. K. m. 231) (YCGK. 03.02.2009 T. 2008/11-250 E. 2009/13 K.)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar :Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5271 sayılı CMK'nın 231/6-c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması karşısında, incelenen dosyada, sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme suçunun müştekilerinin, ne şekilde maddi nitelikte bir zararlarının olduğu açıklanarak sanığın hukuksal durumunun maddedeki yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine sanığın müştekilerin zararını karşılamadığı şeklinde yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığını karar verilmesi,
2- Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla kolluk görevlisine karşı gerçekleştirmesine karşın cezasının, TCK'nın 43/2 nci maddesi hükmü uyarınca artırılmaması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık T. A.'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle hükmün CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy