MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanık ...'ya yükletilen 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Kısa kararda 6136 sayılı Kanunun 13/1 olarak gösterilen uygulama maddesi gerekçeli kararın hüküm fıkrasında aynı Kanunun 13/3 madde ve fıkrası olarak gösterilmesi maddi hata olarak değerlendirilmiş ve ayrıca, taksitlendirme yapılırken uygulama maddesi yanılgı sonucu TCK'nın “52/4” yerine, “52/2” şeklinde yazılmış ise de, bu hususların mahallinde giderilebileceği ve bozmayı gerektirmediği,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının düşünülmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ...'nun temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasında yer alan tekerrüre ve tekerrür nedeniyle denetimli serbestliğe ilişkin kısımların karardan çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA,
B-Sanıklar ... hakkında tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, sanık ... hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-İddianame içeriğinde ve katılan ile mağdur anlatımlarında, yolcu taşıma işi ile uğraşan mağdurlar ve katılana karşı korku vermek amacı ile tehdit eyleminin gerçekleştirildiğinin belirtilmesi karşısında, sanıklar hakkında kasıt açısından özel hüküm niteliğindeki TCK'nın 117. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2-Kabule göre de;
a-Sanık ...'nun elindeki tabanca ile mağdurlar ve katılana “bu işi yapmayacaksınız” dedikten sonra, yere doğru bir el el ateş etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve aynı Kanunun 170/1-c maddesinde tanımlanan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, bu durumda TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, kanuni olmayan gerekçe ile tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,
b-Sanıkların aşamalarda, olaydan bir süre önce, mağdurların araçla yanlarından geçerlerken mağdur ...'in kendi araçlarına doğru bira şişesi fırlattığını, bir süre sonra mağdurlarla karşılaşınca bunun nedenini sorduklarında Erdem'in, elini beline atması üzerine Selçuk'un tabancasını çekip yere doğru ateş ettiğini savunmaları karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,
c-Sanıkların, tehdit suçunu birden fazla kişiye karşı işlemeleri nedeniyle, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
d-Sanık ... hakkında TCK’nın 170/1-c maddesi gereğince hüküm kurulurken, adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesinin, TCK'nın “52/4” yerine, “52/2” şeklinde gösterilmesi,
e-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy