Tehdit ve basit yaralama suçlarından sanıklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sırasında, sanıkların üzerlerine atılı eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-c, 86/2. maddelerine girebileceğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3-5. maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine, dosyanın ... Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 19. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/04/2012 tarihli ve 2012/477 esas, 2012/600 sayılı kararını müteakip, sanıkların üzerlerine atılı eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150. maddesi yollamasıyla 106/2-c, 86/2. maddelerine girebileceğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 4-5. maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine, dosyanın ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/06/2012 tarihli ve 2012/969 esas, 2012/794 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/07/2012 tarihli ve 2012/936 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2013 gün ve 387194 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, ... 12. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sırasında sanıkların eyleminin 150/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, eylemin yargılamasının ağır ceza mahkemesinin görevine girdiğinden bahisle mahkemenin görevsizliğine kararı verilmesini müteakip, itirazı inceleme yetkisine sahip olan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli mahkemeye ait olduğu dikkate alınmaksızın, ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin görevi dışında kalan suça ilişkin değerlendirme yapmasını gerektirecek biçimde, itirazın kabulü ile görevsizlik kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
I-Olay:
Tehdit ve basit yaralama suçlarından sanıklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonucunda, ... 19. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/04/2012 tarihli kararıyla, sanıkların eylemlerinin birlikte tehdit suçunu oluşturduğu gerekçesiyle asliye ceza mahkemesine görevsizlik kararı verildiği, kararın kesinleşmesini müteakip dosyanın gönderildiği ... 12. Asliye Ceza Mahkemesince sanıkların eylemlerinin alacağını tahsil amacıyla yağma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle, Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verildiği, sanığın görevsizlik kararına itirazı üzerine, mercii ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/07/2012 tarihli kararıyla itirazın kabulüne karar verilerek, asliye ceza mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırıldığı, kesin olan bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.
II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:
Asliye ceza mahkemesince eylemin yağma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle verilen görevsizlik kararını, itiraz üzerine kaldıran merci kararının hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.
III- Hukuksal Değerlendirme:
5237 sayılı TCK'nın malvarlığına karşı suçlar başlıklı 10. bölümünün 148. maddesinde yağma, 149. maddesinde nitelikli yağma suçları düzenlenmiş, “daha az cezayı gerektiren haller” başlıklı 150. maddesinin 1. fıkrasında ise, “ Kişinin bir hukukî ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla tehdit veya cebir kullanması hâlinde, ancak tehdit veya kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.04.2011 gün ve 6/7-63 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'da, 765 sayılı TCK’nın 308. maddesindeki “kendiliğinden hak alma” suçuna benzer bağımsız bir suç tipine yer verilmemiş, onun yerine yasada belirtilen bazı suçların bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenmesi halinde failin daha az ceza ile cezalandırılması öngörülmüş, bu bağlamda hırsızlık suçunda 144, yağma suçunda 150/1, dolandırıcılık suçunda 159, belgede sahtecilik suçunda 211. maddeler düzenlenmiştir.
765 sayılı TCK’nın 308. maddesinde adliye aleyhine işlenen bir suç olarak koruma altına alınan eylemlerin bir kısmı, 5237 sayılı TCK’nın 150/1. maddesiyle malvarlığına ilişkin bir suç haline dönüştürülmüştür. Bu düzenlemeye göre, hukuki ilişkiye dayanan bir alacağın tahsili amacıyla cebir veya tehdit kullanılması halinde bu özel düzenleme nedeniyle fail kasten yaralama ve/veya tehdit suçundan cezalandırılacaktır. Böylece, hukuki ilişkiye dayanan bir alacağın tahsili amacıyla hareket edilmiş olması daha az ceza verilmesini gerektiren bir hal olarak kabul edilmiş, başka bir anlatımla failin saikine önem verilmiştir.
Bu madde hükmünün uygulanabilmesi için fail ile mağdur arasında alacak hakkı doğuran herhangi bir hukuksal ilişkinin bulunması gereklidir. Bu hukuki ilişkinin, ilgili Yasada belirtilen şekil şartına uygun olarak kurulmuş olması zorunlu olmayıp hukuk düzenince kabul edilebilir meşru bir ilişki olması yeterlidir.
Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;
Sanıklar hakkında alacağını tahsil etmek amacıyla müştekiyi tehdit edip yaraladıkları iddiasıyla sulh ceza mahkemesine açılan ve görevsizlik kararıyla asliye ceza mahkemesine gönderilen kamu davasıyla ilgili olarak, mahkemece sanıkların eyleminin tahsil amacıyla yağma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle, TCK'nın 150/1. maddesinin uygulanması için ağır ceza mahkemesine görevsizlik kararı verildiği görülmektedir.
Dosya kapsamında yer alan ifadeler, sözleşme ve tanık beyanlarına göre sanıklar ile müşteki arasında inşaat işinden kaynaklanan alacak-borç ilişkisinin bulunduğu hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Bu nedenle eylemin gerçek bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla gerçekleştirilen tehdit ve yaralama suçlarını oluşturması karşısında, yağma suçunun unsurlarının oluşmadığı belirlendiğinden, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.
IV- Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy