(5237 S. K. m. 2, 7, 106) (5271 S. K. m. 253)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Müştekinin aşamalardaki beyanlarında, eşi olan sanığın kendisini darp etmesi üzerine akrabası olan tanık F.'nın evine gittiğinde sanığın kendisini arayarak, “benden boşanırsan seni öldürürüm” diyerek tehdit ettiğini, bu sözleri tanıklar ....,.... 'nın duyduğunu beyan etmesi, tanık ... 'nın soruşturma evresinde bu beyanı doğrular şekilde ifade vermesine karşın, kovuşturma evresinde görgüye dayalı bilgisinin olmadığını söylemesi karşısında, tanığın beyanları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilmediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi beyana hangi nedenle üstünlük tanındığının açıklanması; yine soruşturma evresindeki ifadesinde müştekinin beyanlarını doğrulayan tanık ... nın, kovuşturma evresinde tanıklığına başvurulması ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken sanık hakkında atılı suçtan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
2) Sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçu olarak kabulü halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, (1) numaralı bozma nedeni hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)