(5320 S. K. m. 8) (5237 S. K. m. 2, 7, 73, 106) (5271 S. K. m. 253, 327)
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1) Sanık ...'a yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki onama görüşüne uygun olarak, temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2) Sanık ... Dinçer hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün, sanık müdafii tarafından vekalet ücretine yönelik yapılan temyizinde;
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5 ve CMK'nın 327/2. maddeleri uyarınca beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına ve Hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ... Dinçer müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasına, "2013 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. madde ve fıkrası uyarınca 1.320 TL maktu vekalet ücretinin Hazine'den alınarak, sanık ... Dinçer'e verilmesine" cümlesinin eklenmesi biçiminde düzeltilmesine, hükmün bu bağlamda ONANMASINA,
3) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
Başka nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Sanığın, mağdur ...'a söylediği “sana ne yapacağımı biliyorum” şeklindeki sözünün TCK'nın 106/1-2. maddesi kapsamında sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışıldıktan sonra, suçun sair tehdit suçu niteliğinde olduğunun kabul edilmesi halinde; bu suçun takibinin şikayete bağlı bulunması ve mağdur ...'ın 02.12.2011 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçmesi karşısında, TCK'nın 73/4. maddesi uyarınca sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği saptanarak sonucuna göre davanın düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
b) Kabuye göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)