(5237 S. K. m. 29, 44, 51, 106)
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Sanığın, mağdurun müdür olarak çalıştığı bankadan çektiği kredi borcunu kapatmasına karşın, buna ilişkin belgenin kendisine verilmemesi nedeniyle yanında getirdiği bidonun içinde bulunan ve TCK’nın “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde düzenlenen yakıcı özellikte maddelerden olan ve bu nedenle silah niteliğinde sayılan bidon içinde bulunan benzini korkutmak amacıyla mağdurun odasında yere serptiği ve çakmağı yaktığı, olay yerine gelen güvenlik görevlileri tarafından sakinleştirilerek yakalandığı olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesine uyan tehdit ve 170/1-a maddesine uyan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, fakat TCK'nın 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile aynı Kanunun 106. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesindeki tehdit ve 170/1-a maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi,
2) Sanığın, kredi borcunu kapattığına dair belge istemesine karşın, bu talebin banka tarafından yerine getirilmediğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi değerlendirilerek sonucuna göre, hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,
3) Sanık hakkında hükmolunan temel cezaların alt sınırdan belirlenmesine karşın erteleme nedeniyle TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim sürelerinin yasal ve yeterli gerekçe göstermeden üst sınırdan tayini,
Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)