(5237 S. K. m. 86) (5271 S. K. m. 237) (5320 S. K. m. 8) (1412 S. K. m. 317)
Dava ve Karar: Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tehdit suçundan zarar gören müşteki T.. S..'in duruşmada sanık hakkında şikayetçi olduğunu bildirmesine karşın, katılma hususunda bir karar verilmemişse de, CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak müşteki T.. S..'in katılan olarak davaya kabulüyle dosya görüşüldü:
1-Sanık T.. S.. hakkında yaralama suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hüküm tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanık T.. S..'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanık M.. C.. hakkındaki tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Sonuç: Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan T.. S..'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08/09/2015 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy