(5271 S. K. m. 231, 253) (5237 S. K. m. 2, 7, 86, 155)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında, TCK’nın 86/2,3-e maddesi uygulandığı halde, açıklanan kararda silahın kullanıldığı belirlenemediğinden bahisle aynı maddenin uygulanmadığı, bu durumda mağdurun soruşturma evresinde şikayetçi olmaması nazara alındığında şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi yerine sanığın mahkumiyetine ilişkin verilen karara karşı mahallinde kanun yararına bozma yasa yoluna gidilebileceği değerlendirilerek, dosya görüşüldü:
A) Sanık hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B) Sanık hakkında tehdit ve güveni kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 155/1. maddesi kapsamındaki güveni kötüye kullanma suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2) Yerel mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen sanık hakkında, denetim süresinde kasıtlı suç işlediği iddiasıyla önceki hükümlerin aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümlerdeki hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle CMK'nın 231. maddenin 7. ve 11. fıkralarına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, (B-2) nolu bozma nedeni hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)