(5237 S. K. m. 29, 106) (5271 S. K. m. 231) (1412 S. K. m. 326)
Dava ve Karar: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- CMK'nın 231/6-c bendine 22/07/2010 tarih 6008 sayılı Kanunla eklenen "Sanığın kabul etmemesi halinde hükmün açıklanmasına karar verilemez" hükmünden önce, 05/07/2007 tarihinde sanık hakkında verilen ve hapisten çevrilen adli para cezasının yine sanık tarafından temyizi üzerine, CMK'nın 231. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediği hususunun tartışılması için yapılan bozma sonrasında mahkemece, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının aynen açıklanması 231. maddenin 11. fıkrası uyarınca yerinde ise de, ilk hükmün verildiği tarihte 231/6-c bendine eklenen hükmün henüz yürürlüğe girmediği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında sanığın rızasının sorulmadığı gözetildiğinde, halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanığın, mağdura ait bağlı olmayan köpeğin kendisine saldırması üzerine kendisiyle konuşmak istediğini ve mağdurun gülerek arkasını döndüğünü beyan etmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanık E.. T..'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.04.2015 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy