(5271 S. K. m. 231, 237, 253, 260) (5237 S. K. m. 2, 7, 29, 51, 106)
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve duruşmada sanıklardan şikayetçi olduklarını ve katılma isteklerini belirten müştekilerin bu istekleri ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı gözetilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca müştekiler ... ve ...'in davaya katılmalarına karar verilerek dosya görüşüldü:
A-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, katılan ...'nın, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nın, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
C-Sanık ... hakkında yaralama suçundan hükmedilen beraat kararının temyiz incelemesinde,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
D-Sanık ...'nın tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
1-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmeyen savunmaları, dinlenen tanıkların katılan ...'nın yakını ve eşi olmaları, tanık İbrahim'in de kovuşturmada dinlenmediği gibi soruşturma aşamasında sanığın tehdit ettiğine dair beyanının olmaması karşısında, tüm bu hususlar tartışılmadan eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
2-Kabule göre de;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3-Sanık hakkında sabıka kaydında sadece engel olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu halde kasıtlı suçtan sabıkası olması gerekçe gösterilerek sanık lehine TCK'nın 51. ve CMK'nın 231.maddelerinin uygulanmaması,
4-Sanık ile katılanın ailesi arasında yol sebebiyle uyuşmazlık olması ve katılan ...'nın da sanık ...'yi yaralaması karşısında olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/07/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)