MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanık hakkında üst soya karşı kasten yaralama suçundan kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca ve sanık ...’in, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanığa yüklenen tehdit suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince;
1-Sanığın soruşturma ve kovuşturma evresinde tehdit eylemini kabul etmemesi, mağdur ...'nin kovuşturma evresinde doğruladığı kolluk beyanında sanıkların tehdit eylemini birlikte gerçekleştirdikleri şeklindeki anlatımı ile mağdur ...’nin kolluk beyanında sanığın, temyiz kapsamı dışındaki diğer sanıklar ile birlikte tehdit eylemini gerçekleştirdiklerine yönelik anlatımına rağmen, duruşmada temyiz kapsamı dışındaki sanıklar ... ve ...’in kendisini tehdit ettiklerini ve sanık ...’ndan bir şey duymadığına ilişkin anlatımı karşısında, sanık ve mağdur anlatımlarının yöntemince irdelenmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
2-Gerekçeli karar içeriğine göre, sanığın tehdit suçunu, temyiz kapsamı dışında haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanıklar ... ve ... ile birlikte mağdurlar ... ve ...’e karşı tek eylemle gerçekleştirdiği gözetilerek, sanık hakkında tayin olunan cezaların, TCK'nın 43/2. maddesi yollamasıyla TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırılması gerekirken her iki suçtan da mağdur sayısınca mahkumiyet hükmü kurularak fazla ceza tayini,
3-Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK'nın 231/8. maddesine 28/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 72. maddesiyle "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak, takdiri indirim uygulanan ve hapis cezası ertelenen sanık hakkında diğer koşullar değerlendirilmeden, "Sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden hakkında yeniden 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
4-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy