(5237 S. K. m. 2, 7, 29, 106) (5271 S. K. m. 253)
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizi açısından;
Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, müşteki ...'ın soruşturma aşamasında sanığın çıkardığı bıçağı açmaya çalışırken kendisinin elinden aldığını, sonrasında sanığın tehdit eyleminde bulunduğunu beyanı ve bıçağı müştekinin teslim etmiş olması karşısında; sanığın tehdit eylemi esnasında bıçağın elinde olup olmadığı yeterince tartışılmadan yetersiz gerekçeyle silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,
2) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü açısından;
Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, olayı doğrulayan görgü tanığının da bulunmaması karşısında; müşteki beyanının ne suretle sanık savunmasına üstün tutulduğu yeterince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
3) Bir nolu bozma bendi gereği yapılacak tespitten sonra sanık ...'in tehdit eylemini gerçekleştirdiği sırada elinde bıçak olmadığının kabulü ile iki nolu bozma bendi gereği yapılan tespitten sonra sanık ... hakkında ise tehdit eyleminin sübutunun kabulü halinde;
a) Sanıkların aşamalarda olayı başlatanın diğer taraf olduğunu savunmaları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
b) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
c) Sanık ... hakkında; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)