(5237 S. K. m. 43, 53, 106)
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanık hakkında yaralama ve yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde;
Sanığa yükletilen yaralama ve yaralamaya teşebbüs eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ...' ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B-Sanık hakkında silahla tehdit ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Silahla tehdit suçu açısından;
Sanığın aşamalarda üzerinde bıçak olmadığını savunması, olay günü hastaneye ait kameraların kayıt yapmaması, görgü tanıklarının sanığın tehdit sözleri söylediğini ancak bıçak görmediklerini beyan etmeleri, olayın olduğu gece sanığın yapılan üst aramasında ve çevrede bıçağın bulunamadığının tespit edilmesi karşısında; sanığın müştekilere yönelik eyleminin TCK'nın 106/1-1,, 43. maddelerinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçeyle aynı Kanunun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,
2-Kamu malına zarar verme suçu açısından;
Sanığın aşamalarda hastanenin kapısını açık zannederek cama çarptığını, camı kasıtlı kırmadığını beyan etmesi, müştekilerden ...' in sanığın kaçarken cam kapıya çarptığını, İdris Çifci' nin ise sanığın cam kapıya omuz attığını beyan etmesi karşısında; sanığın hastaneye ait kapı camını kasten kırıp kırmadığı, kasten kırdı ise olası kast ile hareket edip etmediğinin tartışılarak belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Her iki suç açısından;
Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete' de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ...' ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)