(5237 S. K. m. 2, 3, 7, 43, 61, 106, 125) (5271 S. K. m. 237, 253, 260)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen müşteki ...'na davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı karşısında, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki ...'nun davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanık ....hakkında hakaret suçundan ve sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Eylemlere, yükletilen suçlara ve ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik katılan ...'nun temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B-Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Hakaret suçundan, TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğiyle uyumlu olmayan "suç konusunun önem ve değeri ile sanığın amaç ve saiki göz önünde bulundurularak takdiren" gibi maddedeki bazı ibarelerin tekrarlanması suretiyle, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak ve hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak fazla ceza tayini,
2-Adli sicil kaydı bulunmayan sanığın, "duruşmada gözlemlenen iyi hali, cezanın fail üzerindeki olası etkileri" şeklindeki gerekçe ile takdiri indirim uygulanmasına karşın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken "yeniden suç işleyemeyeceği konusunda mahkememizde yeterli kanaat oluşmadığı" şeklindeki gerekçe ile kanundaki ibarelerin tekrar edilmesi suretiyle bu kez kişilik özellikleri olumsuz görülerek çelişkiye yol açılması,
3-TCK’nın 61/6. maddesine aykırı olarak, hakaret suçundan, aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca yapılan artırım sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 3.740 TL yerine, 4.500 TL olarak fazla tayini,
4- Kabule göre ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)