(5237 S. K. m. 2, 7, 43, 106) (5271 S. K. m. 253)
Dava ve Karar: Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede,
Sanık hakkında tehdit suçundan TCK'nın 106/1-1. maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen 6 ay hapis cezasının TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırıldığında sonuç cezanın 7 ay 15 gün hapis cezası yerine 7 ay hapis cezası denmek suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır
1-Sanığa yükletilen 23/06/2014 günü meydana geldiği kabul edilen eşe karşı yaralama eylemi ile ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık hakkında 21/06/2014, 23/06/2014 ve 24/06/2014 tarihlerinde katılana karşı tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince,
Sanığın, eşi olan katılana 21/06/2014 ve 24/06/2014 tarihlerinde ölümle tehdit ve hakaret sözleri söylediği ve ayrıca 23/06/2014 tarihinde ölümle tehdit suç ile birlikte, katılan ...'ye yönelik eşe karşı yaralama suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında;
a) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen ve eşe karşı yaralama suçundan farklı tarihte gerçekleşen 21/06/2014 ve 24/06/2014 tarihli TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği
b) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığa isnat edilen 21/06/2014 ve 24/06/2014 tarihli tehdit suçları açısından uzlaştırma işlemi uygulanarak, sonucuna göre, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması bakımından sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)